Μια εξαιρετικά απλή δουλειά

Θεατρικό έργο   Μόνο τα νήπια και οι χειρότεροι εγκληματίες δικαιούνται να επικαλούνται την πραγματικότητα γιατί είναι οι μόνοι που πιστεύουν ειλικρινά σ’ αυτή. Οι μόνοι αυθεντικοί πραγματιστές, οι μόνοι που δεν τους καίγεται καρφί αν μοιάζουν με αυτό που μοιάζει να είναι ο άνθρωπος και γι’ αυτό είναι πιο ανθρώπινοι από κάθε άλλον. Εμείς … Read more

Η ΣΤΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΥΠΝΟΒΑΤΩΝ

“Εγώ θα σου πω πώς πήγαν τα πράγματα. Εγώ που ήμουν στην πλατεία της Επανάστασης. Κάποιος άλλος θα σου τα έλεγε -και μπορεί ήδη να το έχει κάνει- όπως κάνουν όλοι, δηλαδή με την κατοπινή γνώση, αφού έχουν ρίξει μια ματιά στις εικόνας των βιβλίων· κοίτα, να η κυρα-Γκιλοτίνα, να το πορτρέτο του Ροβεσπιέρου, γύρνα … Read more

ΕΜΕΙΣ

“Αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατό οι αρχαίοι να μην έβλεπαν ότι η λογοτεχνία και η ποίησή τους ήταν εντελώς ανόητες. Η τεράστια, μεγαλειώδης δύναμη του λογοτεχνικού λόγου ξοδεύτηκε για το τίποτα. Είναι απλώς γελοίο – οποιοσδήποτε έγραφε οτιδήποτε του κατέβαινε στο κεφάλι. Είναι τόσο ανόητο και γελοίο, όσο και το ότι άφηναν τον ωκεανό να χτυπάει … Read more

54

Σωτήριο έτος 1954. Η ιστορία εκτυλίσσεται μέσα στον Ψυχρό Πόλεμο. Πολιτικοί ηγέτες, κατάσκοποι, αστέρες του σινεμά κι έμποροι ναρκωτικών. Τίτο, Κάρι Γκράντ, Λάκι Λουτσιάνο, μα πάνω απ’ όλους ο νεαρός Ρομπεσπιέρε. Από τους συγγραφείς του Εκκλησιαστή, του Αλτάι και του Manitura, ένα φιλόδοξο Opus Magnum κατασκοπίας, αισθημάτων και ανατροπών. Εξελίσσεται σε μυθιστόρημα-σύμβολο του “Νέου Ιταλικού … Read more

ΜΟΛΩΧ

“Νάτος – ιδού ο Μολώχ, και διψάει για ζεστό, ανθρώπινο αίμα!”, τσίριξε, τεντώνοντας το λεπτό του χέρι έξω απ’ το παράθυρο. “Ω βέβαια, αυτή είναι η πρόοδος, το έργο των μηχανών, η επιτυχία του πολιτισμού… Αλλά για όνομα του Θεού σκεφτείτε το – είκοσι χρόνια! Είκοσι χρόνια ζωής του ανθρώπου χάνονται σε μια μέρα! Σας … Read more

ΤΟ ΔΙΦΥΛΟ (ΤΟ ΝΕΡΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ – Η ΜΠΕΜΠΑ)

“Φρόντισε μόνο να μην ξεφύγεις από τη μέθη σου. Αγνόησέ τους όλους. Άκου μόνο την Όμορφη την Ξέγνοιαστη τη Μέθη σου. Μόνο τη Μέθη σου. Άκου την όταν σου τρυπάει τον Εγκέφαλο. Είναι Ώριμη Δασκάλα η Μέθη σου. Η Μέθη μόνο Είναι”. (Το νερό γνωρίζει) “…είναι που σκέφτομαι καμιά φορά πως αφού κατά την Τύχη … Read more

ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ ΤΟΛΜΟΥΝ

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ “Πραγματική λογοτεχνία μπορεί να υπάρξει”, γράφει ο Γιεβγκιένι Ζαμιάτιν, “μόνο όταν δημιουργείται όχι από φιλόπονους και αξιόπιστους επαγγελματίες αλλά από τρελούς, ερημίτες, αιρετικούς, ονειροπόλους, επαναστάτες και σκεπτικιστές”. Σ’ αυτή τη βάση μιλώντας, οι ποιητές που εδώ ανθολογούνται είναι πραγματικοί λογοτέχνες. Έχοντας ακολουθήσει τον δικό τους δρόμο, πολυβραβευμένοι οι πιο πολλοί… έχοντας γυρίσει οι περισσότεροι … Read more

ΦΛΕΒΑ ΠΟΥ ΣΠΑΕΙ

“ΗΜΟΥΝ ΚΑΠΟΤΕ” Όταν θα ξαναγεννηθώ θα ‘μαι λιπόσαρκο ποίημα που θα μιλά για γερασμένες χορεύτριες που κουνάνε ακόμα τα πόδια τους καθισμένες σε καρέκλες και δεν ξεχνώ πως ήμουν κάποτε μια λευκή τριανταφυλλιά έξω απ’ τις φυλακές κι έβλεπα τους δεσμοφύλακες να σβήνουν τ’ αστέρια για να μην ονειρεύονται οι κρατούμενοι (Από την έκδοση)

.Ο ΕΑΥΤΟΣ ΗΧΟΣ

“Τα αίτια της τραγωδίας”: επειδή με κύκλωσαν οι άνθρωποι με περικύκλωσαν με αγαπημένους φόνους και λεπιδότροφες λέξεις χνούδι φτερών μετανιωμένων έμαθα να ισορροπώ στο στήθος μου. έκτοτε, λάμα μου διάλεξα τη γλώσσα κι απ’ το Μηδέν ξεγλιστρώντας ολόγυμνη μία γυναίκα μου υποσχέθηκε την Ποίηση. (Από την έκδοση)